مواد اطراف ما از الکترون ، پروتون و نوترون تشکيل شده اند. در نگاه اول اين حرف درست است : اتمهايي که مواد اطراف ما را تشکيل داده اند ، نه فقط روي زمين ؛ بلکه در ديگر نقاط عالم از يک هسته تشکيل شده اند که تعداد مشخصي الکترون در مناطق بخصوصي حول آن مي چرخند. در هسته نيز تعداد مشخصي پروتون و نوترون وجود دارد و تفاوت عناصر مختلف در تعداد پروتون هاي موجود در هسته است.
اما فهميدن اين موضوع خيلي طول کشيد. اولين ذره اتمي در سال 1895 کشف شد ، زماني که لامپهاي کاتدي موضوع روز بودند. در آن زمان تابش کاتدي با بار الکتريکي منفي شناسايي شد که بعدها مشخص شد خاصيت ذره اي دارد و به همين دليل ، اين ذره را الکترون ناميدند. در سال 1896 ، تابش X و مواد راديو اکتيو شناسايي شدند. در سال 1899 ، ذرات آلفا شناسايي شدند و بعدها مشخص شد اين ذرات ، درواقع اتمهاي هليوم هستند که الکترون هاي خود را از دست داده اند. به عبارت ديگر، ذرات آلفا هسته اتم هليوم هستند که از 2پروتون و 2نوترون تشکيل شده است . اما در سال 1911 ، مدل اتمي نيلز بوهر ارائه شد که براساس آن هسته اي سنگين با بار مثبت در مرکز اتم قرار داشت و الکترون هاي سبک در مدارهاي شخصي حول آن مي چرخيدند. اين مدل بسياري از خواص اتمها را توجيه مي کند. در همين سال ، آزمايش ديگري با استفاده از قطرات ريز روغن صورت گرفت و رابرت ميليکان توانست بار الکترون را اندازه گيري کند. در سال 1932 ، آخرين ذره اتم يعني نوترون به طور مستقل کشف شد.
ذرات بنيادی
جهان ، بزرگترين مجموعه ممكن است كه از ذرات بنيادي شكل يافته است. اين ذرات توسط نيروهاي گرانشي ، الكترومغناطيسي و هستهاي به هم پيوند يافتهاند. سلسله مراتب ساختماني آن در فضا ( از هستههاي اتم گرفته تا ابر كهكشانها) و سير تكاملي آن (از گوي آتشين تا اشكال كنوني) توسط ويژگيهاي ذرات بنيادي و برهمكنش آنها اداره ميشود. بنابراين ، تشريح ساختمان جهان و تكامل آن بر اساس خواص و برهمكنش ذرات بنيادي صورت ميگيرد. ماده جهان از ذرات بنيادي تشكيل شده است. اجسام ، بدن انسان ، ستارگان و ... سيستمهايي متشكل از ذرات بنيادي هستند كه از نظر تعداد و نحوه جفت و جور شدن با هم تفاوت دارند. بنابراين ، وجود ذرات بنيادي بايد در تمام پديده هاي جهان ملموس باشد. فيزيك ذرات بنيادي درك عميقتر و ديد بالايي را در مورد ساختمان و تكامل اجسام منفرد مانند اتمها ، مولكولها ، بلورها ، صخرهها ، سيارات ، ستارگان ، منظومههاي ستارهاي و كل جهان ارائه ميدهد. براي همين مطالعه ذرات بنيادي براي فيزيك معاصر و بخصوص اختر فيزيك و كيهان شناسي اهميت اساسي دارد.
خواص ذرات بنيادي ذرات بنيادي ديده نميشوند. فقط از اثري كه ميگذارند و يا پديدههايي را كه سبب ميشوند ، پي به وجودشان برده ميشود. برخي خواص ذرات بنيادي با تعميم مفاهيم فيزيك كلاسيك ناشي ميشود. مانند ؛ جرم ، انرژي و بارالكتريكي برخي ديگر از خواص ذرات بنيادي ريشه در مكانيك نسبيتي دارد. مانند ؛ زمان ويژه ، طول ويژه عمده خواص ذرات بنيادي با تئوريهاي مكانيك كوانتومي تشريح ميشوند. براي درك اين رفتارها ، پديدههاي كوانتومي از جمله اسپين ، بار لپتوني ، بار باريوني ، اسپين ايزوتوپي ، شگفتي ، زوجيت ، كوانتوم عمل ، نابودي زوج ، توليد زوج ، اصل طرد پاولي ، اصل دوگانگي موج و ذره و ... بايستي بررسي شوند. هر ذره ، توسط مجموعهاي از اعداد مشخص ميشود كه آن را از ديگر ذرات مجزا ميكند. و ويژگيهاي آنرا توضيح ميدهد. ويژگيهايي همچون جرم سكون ، بارالكتريكي ، اسپين ، بار باريوني ، بار لپتوني ، شگفتي ، اسپين ايزوتوپي ، زوجيت براي ذرات بنيادي ساكن هستند اما خواص اندازه حركت خطي ، اندازه حركت زاويهاي ، انرژي كل به دنياي اطراف ارتباط دارند. جرم ذرات بنيادي جرم ذرات بنيادي بسيار كوچك است ، از اينرو آنها را ميتوان تا سرعت بالايي رساند. مانند فوتونها كه بدون جرم بوده و بالاترين سرعت ممكن «سرعت نور) را دارا هستند. سبكترين ذره با جرم غير صفر الكترون است با جرمي در حدودme = 9x10-28 gr اغلب به عنوان واحدي براي سنجش جرم ساير ذرات به كار ميبرند. جرم پروتون برابر mp=1836me و جرم نوترون mn=1838.6me ميباشد. انرژي ذرات بنيادي انرژي به سبب تغييرپذيري زيادش بر كل جهان حاكم است كه ساختمان فضايي ، تكامل زماني تمام سيستمها از ذرات بنيادي گرفته تا خوشههاي كهكشاني را تعيين ميكند. اين تنوع انرژي به چند برهمكنش معدود بين ذرات بنيادي ميتواند تقليل يابد. عدد باريوني ذرات سنگين ، باريون نام دارند. چنانچه باريونها به حال خود رها شوند ، متلاشي ميگردند. تنها باريون پايدار پروتون است. در تمام فرايندهاي مشاهده شده ، تعداد باريونها همواره بقا دارد (قانون بقاي باريون ?N=0).قانون بقاي باريون پايداري پروتونها را بيان ميكند ، باريوني سبكتر از پروتون وجود ندارد. آزمايشات نشان دادهاند كه مدت زماني كه طول ميكشد تا پروتون تلاشي يابد طولاني تراز 1022 سال ، يعني +1 ( N برابرعدد جرمي A است) و براي پاد هسته ها N عدد لپتوني فرميونهاي سبك همان لپتونها هستند كه عدد لپتوني را با L نشان ميدهند. براي ليپونها «الكترون ، موئون ، نوترينو) اين عدد برابر L=+1 ، براي غير ليپونها (باريونها ، بوزونها) اين عدد برابر L=0 و براي پاليتونها «پوزيترون ، موئون مثبت ، پادنوترينو) اين عدد برابر L=-1 ميباشدو قانون بقاي ليپتون بصورت ?L=0 ميباشد. يعني مجموع تمام ليپتونها قبل و بعد از واكنش مقدار ثابتي دارند. ايزواسپين برهمكنش قوي نوكلئونها در هسته ، به بار الكتريكي بستگي ندارد. اندركنشهاي N-P ، N-N ، P-P ، همگي شبيه هم هستند و تفاوت چنداني بين نكلئونهاي باردار و خنثي وجود ندارد. كه اختلاف آنها به وسطه ايزواسپين بيان ميشود. شگفتي شگفتي (strangeress) به منظور توضيح يك رفتار عجيب بين هيپرونها و مزونهاي K (كائونها) معرفي شده است. اين ذرات توسط برهمكنش قوي به وجود آمدهاند و از طريق برهمكنش ضعيف متلاشي ميشوند. زوجيت زوجيت يكي از ويژگيهاي اساسي ذرات بنيادي است كه متناظر با انعكاس آينه اي مختصات فضايي است. اين ويژگي ، يك خاصيت تقارني تابع موج است. زوجيت ممكن است مثبت يا منفي باشد بر حسب آنكه تابع موج در اثر انعكاس فضايي ، زوج يا فرد باشد. زوجيت در بر همكنشهاي قوي و الكترومغناطيسي بقا دارد. اما در برهمكنشهاي ضعيف نقض مي شود.
اصول بنیادی این مدل را می توان به شرح زیر فرمول بندی کرد:
هادرون ها را به معنای درست کلمه نمی توان جز ذرات بنیادی به شمار آورد آنها ساختار درونی پیچیده ای دارند و مانند هسته های اتمی دستگاه های مقید و متشکل از ذرات به راستی بنیادی یا اساسی اند. عناصر اصلی ساختارهادرون ها کوارک نام دارد .
نظام هادرونی امکان می دهد که اظهار کنیم کلیه باریونهای شناخته شده از سه کوارک و پاد باریونها از سه پاد کوارک تشکیل شده اند. در حالی که تمام مزون ها از یک کوارک و یک پاد کوارک تشکیل شده است .
کوارک ها:
دست کم شش نوع کوارک وجود دارد که هر کدام آنها حاصل عدد کوانتومی جدید یعنی طعم هادرونی است و به صورت زیر تقسیم بندی می شوند:
کوارک b (کوارک زیبا)
کوارک c (کوارک افسون)
کوارک d (کوارک پایین)
کوارک s (کوارک شگفت)
کوارک t (کوارک درست)
کوارک u (کوارک بالا)
نسل اول:u(بالا) ، d(پایین)
نسل دوم:s(شگفت) ،c(افسون)
نسل سوم:t(سر یا کوارک حقیقت) ،b(ته یا کوارک زیبایی) (منبع این قسمت ویکی پدیا)
لپتون ها:
لپتونهای متنوعی کشف شدهاند که آنها براساس خواص فیزیکی و کوانتومی ویژه خود (جرم ، بار ، اسپین و غیره) به صورت زیر تقسیم بندی می شوند:
لپتون های الکترون (e): اینها به نوبه خود دو دسته اند:
الکترون ها
نوترینوی الکترون
لپتون های موئون: اینها نیز به نوبه خود دو دسته اند:
موئون
نوترینو موئون
لپتون های تو (T): اینها نیز دو دسته اند:
لپتون های تو منفی
نوترینو تو
فوتون ها:
فوتون ها جرم در حال سکونشان برابر صفر است و اسپینی برابر یک دارند.
گلوئون ها:
گلوئون ها جرم در حال سکونشان مساوی صفر است. و اسپینی مساوی یک دارند. گلوئون ها درون هادرون ها هستند ودر حالت آزاد مشاهده نشده اند .
بوزون ها:
در فیزیک ذرات برهمکنش های ضعیف هسته ای نیز نقش مهمی ایفا می کنند اینها تنها اندرکشی هستند که می توانند شخصیت ذرات پایه را عوض کنند. و ضمن پیروی از قوانین بقای بارهای لپتونی و باریونی موجب تبدیل های متقابل آنها شود.
ساز و کار نیروهای برهمکنش ضعیف هسته ای مدتهای مدید نظر پژوهشگران را بسوی خود جلب کرده بود. فرضیه ای مطرح شده است که مطابق آن این نیروها از تعادل نوع خاصی کوانتوم های میدان نیروی برهمکنش ضعیف هسته ای به نام بوزون ها ی میانیناشی می شود.
برخلاف گلوئون ها ، بوزون های میانی مثل فوتون ها باید در حالت آزاد وجود داشته باشند. نظریه امکان وجود ، سه تا از این بوزون های میانی را پیش بینی می کند.چند تا از این ذرات (بوزون های میانی) سرانجام در سال 1982 کشف شدند.
منبع : دانشنامه رشد و هوپا
+ نوشته شده در شنبه سیزدهم تیر ۱۳۹۴ ساعت 13:36 توسط بهادر ویسی
|